|
მხოლოდ მე ვნახე, როგორ სტირიან შეშინებული ღამის კუკლები, მათი გალობა გასაკვირია, - გოდება ნორჩი და ხმაუკლები.
იქნება უნდათ, რომ იყოს დილა? მაგრამ წარსული არ დაუბრუნდათ, და სული ღამემ შავად დაჩრდილა.
ვინ აუცრემლა თვალები იმათ? და ერთი იტყვის: „იესო მოვა, და გადამაქცევს მე ქერუბიმათ".
„მე დავიბრმავებ ორივე თვალებს, მეყოფა კუბო თავშესაფარად, არ მივესალმი ნათელ მწვერვალებს".
გათენებამდე ჩემთან არიან, როს მოვა წუთი ნარიჟრაჟები, ტირილით სადღაც მიიჩქარიან... |


