|
გასვენებაზე ჩვენ გვახვედრებს ერთმანეთს ბედი, და მხოლოდ მაშინ ჩვენ ვუცქერით ობლად ერთმანეთს. მას ძაძითა აქვს შემოსილი თვალები, ტანიც, და იგი მუდამ ძვირფასია, ვით შავი გედი.
და იგი ჩემთვის უგზო უკვლოდ დაიკარგება... სიჩუმის ფრჩხილით ოცნებაში კვლავ იქარგება მისი ღიმილი დაბინდული, შვენება თალხი.
არ ვიცი რატომ და გვაერთებს სიკვდილი მხოლოდ. მწყურია მუდამ მიცვალებულთ ვიყო გამყოლად, რომ უცნობ ქალის ვეოცნებო ნარნარ ჩვენებას! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


