|
დაბარდნილია ცა ვარსკვლავებით. მთვარე წააგავს უდაოდ ნამგალს. ჩამებღაუჭა დარდი მკლავებით, ასე მგონია, უდანოდ დამკლავს.
როდესაც მტოვებს ბოლო სტუმარი, სარკესთან მიწევს იმის მტკიცება, რომ სიყვარულის შემწევს უნარი.
მიჭირს ფოკუსში მათი დაჭერა. ჩვენ ორივენი ვდგავართ მთვრალები და ერთმანეთის არც ერთს არ გვჯერა.
სისხლი ივლისის მზესავით ცხელი. ერთმანეთს ვურტყამთ - ემსხვრევა სახე. მე კი, უბრალოდ მეჭრება ხელი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


