|
ეს რა ღვთის წყრომა მებედება ისევ და ისევ, ანთებულ ჭაღზე ქარი სანთლებს რიგრიგად მიქრობს, ახლობლებს ვკარგავ... მაკლდებიან მიდიან ისე სამუსაიფოდ მეზობლებთან შედიან თითქოს... |
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
