კურთხეულ იყოს მარად ის დღე, ის თვე და წელი,

ის დრო და ჟამი, ის საათი და წამი ერთი,

ის კურთხეული მიწა-წყალი, ჩვენ ერთმანეთი

სადაც ვიხილეთ და შევიცან ტრფიალი მწველი.

კურთხეულ იყოს ის პირველი შეგრძნება წრფელი,

ის განცდა ტრფობის, ის ტკივილი ცხადი და მკვეთრი,

როგორც მახვილი ალესილი, ყველაფრის მკვეთი,

გულს რომ ეძგერა და რომ შეძრა არსება მთელი.

კურთხეულ იყოს ჩემს ლექსებში მიმობნეული

შენი სახელი - ერთადერთო ჩემო ღვთაება -

და ყველა ცრემლი ამ ლექსებზე გადმოფრქვეული...

კურთხეულ იყოს დღე, რომელმაც მოსპო ვაება,

აწ დიდებისკენ სავალ გზაზე ვდგავარ ეული

და ფიქრის ბადე თან მდევს, რაიც შენთვის გაება.