მორიელივით საკუთარ თავს იგვემავს კუდით

ღამე,

რომელიც არ არის ღამე -

იგია შავად შენიღბული უცნობი ქურდი,

რომელიც გულებს მორგებული საკეტით აღებს:

აშიშვლებს ვნებებს და სირცხვილიც არ არის ურცხვი,

რადგან სიშიშვლე დადის უჩინ-მაჩინის ქუდით -

არა ჰყავს მოწმე არც ალერსს, არც პატარძლის კურცხლებს,

რახან ღამეა შენიღბული ცბიერი ქურდი,

რომელიც ჭისკარს საიდუმლო საკეტით აღებს...

მთვარეს სხვებისთვის არ სცალია, გადაჰყვა მუნდირს:

რა ესაქმება ვინ მრუშობს და ვინ ვის გულს აღებს.

შემოხვევია ყელზე შავი კირჩხიბის კუდი

და შედგომია

ფეხაკრეფით სასახლის თაღებს.