დარბაისელი - მერია და ოჯახის მამა.

მიმაგრებული საყელური უფარავს ყურებს.

მშვიდი თვალებით უერთდება ოცნების ყურეს

და ქოშებიდან გაზაფხულის ეღვრება გამა.

მას არ იზიდავს ვარსკვლავები, არც ზეცა ართობს,

არც - მელოდია ხეივანში მგალობელ დასთა,

ან მობიბინე მდელოს რა აქვს საერთო მასთან?

მუსიე პრუდომ ერთ რამეზე ოცნებობს მარტო:

სურს ქალიშვილი მიათხოვოს, ეღირსოს საშველს,

მდიდარ, ღიპიან ბოტანიკოს მუსიე მაშენს.

რაც შეეხება ლექსის მწერლებს, მათთან ავია -

ამ უქნარა და მაწანწალა ხეპრეთა ურდოს

უფრო ვერ იტანს, ვიდრე თავის ქრონიკულ სურდოს.

და მის ქოშებზე გაზაფხულის ვარდნი ყვავიან.